WhatsApp
Een paar jaar geleden nam een vaderpaar uit Hongarije contact op met Pogotowie Repro. Ze verdiepten zich grondig in het traject van draagmoederschap voor homostellen, bekeken de programmavoorwaarden en de kosten, en gaven vervolgens eerlijk aan dat ze financieel nog niet zover waren. Zo’n pauze komt vaker voor: koppels bepalen zelf wanneer ze terugkeren naar het programma, zodra hun financiële situatie het toelaat. Een paar jaar later namen ze opnieuw contact op — dit keer klaar om te beginnen.
Een standaardprogramma met een duidelijk doel
Het paar koos voor het standaardpakket: één cyclus met eiceldonatie en twee embryotransfers, zonder resultaatgarantie. Bij de keuze van de donor stond vooral intelligentie en opleidingsniveau voorop. De vaders waren ervan overtuigd dat hun kind een zoon zou zijn, en hadden al een naam, een school en een universiteit voor hem gekozen. Tegelijk maakten ze één ding duidelijk: wat de uitkomst ook zou zijn, ze zouden hun kind onvoorwaardelijk accepteren en liefhebben.
De embryo’s werden overgedragen aan een professionele draagmoeder die op dat moment al drie succesvolle programma’s had voltooid.
Het verrassingseffect
Tijdens de PGD kozen de vaders er bewust voor om het geslacht van het embryo niet te laten bepalen. Ze wilden de verrassing volledig bewaren tot de geboorte. De embryoloog en de voortplantingsarts selecteerden daarom één embryo, uitsluitend op basis van ontwikkelingskwaliteit, zonder rekening te houden met het geslacht.
Die keuze bleek uiteindelijk volledig te lonen. De screening bevestigde in één keer zowel het aantal baby’s als hun geslacht — en zette daarmee alle verwachtingen van het paar volledig op zijn kop.
Een natuurlijk kenmerk van het embryo
Zoals bij elke patiënt werd ook dit paar vooraf geïnformeerd over een bijzonderheid van de vroege embryo-ontwikkeling: een embryo kan zich zelfs na innesteling nog splitsen. Dit betekent dat de overdracht van één enkel embryo in zeldzame gevallen toch kan leiden tot een tweelingzwangerschap. Het is een zeldzaam maar goed gedocumenteerd scenario binnen de voortplantingsgeneeskunde: onderzoek schat deze kans op ongeveer 1,6 tot 3,5 procent bij blastocysttransfer met PGT.
De eerste signalen
De eerste poging was meteen raak. De zwangerschapstest viel positief uit, en het bloedonderzoek toonde een opvallend hoog hCG-niveau — een eerste aanwijzing voor een mogelijke tweelingzwangerschap.
Bevestiging via echografie
De eerste echografie liet één duidelijk zichtbaar embryo zien en een tweede, vager “schaduwbeeld”. Twee weken later werden bij beide hartslagen bevestigd. Het embryo had zich gesplitst, precies zoals hen vooraf was uitgelegd dat — hoewel zeldzaam — kon gebeuren.
Twee dochters in plaats van een zoon
De volgende echografie bracht het grootste nieuws: in plaats van de verwachte zoon kreeg het paar twee dochters. Het kostte hen enige tijd om hun verwachtingen bij te stellen. Toen ze terugkwamen bij de kliniek, hadden ze hun blik al verlegd: twee dochters grootbrengen was precies hun bestemming.
Bij elke volgende echografie, ongeveer om de drie weken, vroegen ze de arts nog steeds of een van de twee baby’s misschien toch een jongen zou zijn. Maar eeneiige tweelingen delen hetzelfde genetisch materiaal — hetzelfde geslacht, hetzelfde uiterlijk, dezelfde bloedgroep. De natuur had simpelweg één gepland kind gesplitst in twee identieke kinderen.
Het leven twee jaar later
De bevalling verliep zonder complicaties. Bij de geboorte hadden de vaders hun nieuwe werkelijkheid al volledig geaccepteerd. Vandaag zijn de meisjes ongeveer twee jaar oud, en hun vaders zeggen zonder twijfel dat ze zich geen zonen meer kunnen voorstellen — en al helemaal niet de gemiste kans om vader te worden van juist deze twee dochters.
Meer over de financiële kant van dit traject lees je in onze gids over de betaling van draagmoederschap in termijnen.
